|
| |
| |
Na kapitule prowincjalnej,
odbytej w lipcu 2003 r. we Wrocławiu, o. Wit Michał Bołd w imieniu kilku braci zgłosił projekt uchwały
dotyczącej utworzenia pustelni w Prowincji św. Jadwigi. W wyniku jej
przyjęcia Kongres Kapitulny powołał komisję do
zbadania potrzeby i możliwości powstania takiego domu.
Z biegiem czasu, 5
II 2004 r., zarząd prowincji podjął decyzję o powstaniu pustelni i
zatwierdził jej regulamin. W święto liturgiczne św.
Klary asyskiej, 11 VIII 2004 r., minister prowincjany o. Wacław
Stanisław Chomik erygował klasztor w Wiśle jako Pustelnię, nadając jej
wezwanie św. Franciszka i św. Klary. |
|
| |
|
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
Pierwsza prowincjalna
wizytacja kanoniczna odbyła się w Wiśle w dniach od 23-25 III 2006 r.
Przeprowadził ją o. Wacław. Wspólnotę
tworzyli wtedy o. Jerzy Kwiatkowski i trzech pustelników: o. Wit
Michał Bołd, o. Witold Ryszard Pelczar i o. Beniamin Piotr Domaracki -
przełożony. W uroczystość Zwiastowania Pańskiego (25 III) prowincjał-wizytator poświęcił figurę Matki Bożej
z Dzieciątkiem. Odtąd jest ona stałym elementem kaplicy klasztornej,
inspirującym do modlitwy maryjnej. |
|
| |
|
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
|
Założenia programowe i cel
pustelni |
|
|
| |
Art. 1
Nade wszystko pragniemy
zachować świętą Ewangelię Pana Naszego Jezusa Chrystusa, szukać wpierw
Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości.
Art. 2
W szczególności chcemy
zachować przykazanie wzajemnej miłości, by umocnić ducha braterstwa.
Art. 3
Otwierając się na działanie
"Ducha Pańskiego", pragniemy żyć w umniejszeniu, ubóstwie i
solidarności
z potrzebującymi.
Art. 4
Pustelnię można określić
jako franciszkański dom modlitwy, otwarty dla braci i innych
przyjaciół św. Franciszka, gdzie zachowuje się sposób życia oparty na
Regule dla pustelni.
Art. 5
Kontemplacyjna forma życia
braci jest ich sposobem realizacji swego powołania chrześcijańskiego
i
franciszkańskiego oraz bogactwem duchowym, które wnoszą oni do
Kościoła i Zakonu.
Art. 6
Życie w pustelni ma służyć
pogłębieniu franciszkańskiej tożsamości, że by po jej opuszczeniu
gorliwie oddać się apostolskim celom Zakonu.
Art. 7
Celem pustelni jest
umacnianie komunii życia we wspólnocie; by razem modlić się, pracować
oraz służyć Bogu
i ludziom.
Art. 8
Pustelnia ma sprzyjać temu,
by na nowo odczytać franciszkański charyzmat, który zawiera w sobie
wyzwalającą siłę oddziaływania ubóstwa.
Art. 9
Świadomi, że "dialog jest
nowym imieniem miłości", bracia żyjący w pustelni będą w ciszy i
samotności umacniać swój dialog z Bogiem, by to on sam, kształtował
ich dialog z braćmi i z ludźmi różnych wyznań, religii, kultur,
poglądów. |
|
| |
|
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
|
Reguła św. Franciszka dla pustelni |
|
|
| |
|
|
| |
Ci bracia, którzy pragną
wieść życie zakonne w pustelniach, niech będą we trzech, a najwyżej we
czterech. Dwaj
z nich niech będą matkami i niech mają dwóch synów lub
przynajmniej jednego. Ci dwaj, którzy są matkami, niech wiodą życie
Marty, a dwaj synowie niech wiodą życie Marii (por. Łk 10, 38-42) i
niech mają wspólne miejsce zamknięte, w którym każdy miałby swoją
celę, modliłby się w niej i sypiał. I niech odmawiają zawsze kompletę
z dnia zaraz po zachodzie słońca; i niech starają się zachowywać
milczenie. I niech odmawiają swoje Godziny, i wstają na jutrznię. I
niech szukają najpierw królestwa Bożego i sprawiedliwości Jego (por.
Mt 6, 33; Łk 12, 31). I w porze stosownej odmówią prymę, a po tercji
przerwą milczenie i mogą rozmawiać, i iść do swoich matek. I - jeśli
zechcą - wolno im poprosić je dla miłości Pana Boga o jałmużnę, jak
pokorni, ubodzy ludzie. I potem odmówią sekstę i nonę,
i nieszpory o
stosownej porze. I do miejsca zamkniętego, w którym sami mieszkają,
niech nie pozwalają nikomu wchodzić i niech w nim nie jedzą. Ci
bracia, którzy są matkami, niech się starają trzymać z dala od ludzi i
przez posłuszeństwo dla swego ministra niech strzegą swych synów przed
ludźmi, aby nikt nie mógł z nimi rozmawiać. Ci zaś synowie niech z
nikim nie rozmawiają z wyjątkiem swych matek i ministra, i kustosza
swego, jeśli ten
z błogosławieństwem Bożym zechce ich odwiedzić.
Synowie zaś niech przyjmą niekiedy obowiązek matek według kolejności,
jaką ustalą między sobą. To wszystko, co wyżej zostało powiedziane,
niech [bracia] starają się zachowywać sumiennie i gorliwie. |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
