| |
Orędzie do
Braci Mniejszych Europy
15 II 2010
W dniach od
1-6 II 2010 r. odbywało się w Brukseli (Belgia)
IX
Zgromadzenie Unii Braci Mniejszych Europy. Na zakończenie, oprócz
Orędzia do Instytucji Wspólnoty
Europejskiej, ministrowie prowincjalni wystosowali Orędzie do Braci
Mniejszych Europy:
Bruksela, 5 II
2010
Europa „Domus Pacis”.
wkład franciszkański do Europy wartości
Orędzie IX Zgromadzenia
UFME (1-6 luty 2010) do Braci Mniejszych Europy
Najdrożsi Bracia,
„Pan niech obdarzy Was
pokojem”.
-
Jako ministrowie
prowincjalni Unii Braci Mniejszych Europy spotkaliśmy się w
Brukseli, mieście instytucji europejskich. To było radosne
doświadczenie spotkania z braćmi, chwały Boga, która rozbrzmiewała w
językach naszych narodów, dialogu i słuchania, aby jedni mogli
poznać historię drugich, dzielenia z mężczyznami i kobietami naszego
czasu „radości i nadziei, marzeń i zmartwień”. Mogliśmy wysłuchać
świadectwa naszych braci z Ukrainy i Białorusi, którzy mówili nam o
rozwoju naszego Zakonu przy wschodniej granicy Europy.
Wsłuchiwaliśmy się w głosy liczące się w społeczności i instytucjach
wspólnotowych oraz przyjęliśmy ich apel o utrzymanie
charakterystycznych wartości z naszej duchowości, aby (w ten sposób)
udzielić ducha wysiłkowi budowania wspólnego domu europejskiego, aby
wnieść model braterstwa i solidarności w relacje między narodami,
aby humanizować napięcia ekonomii, aby dać impuls otwarcia się na
Boga w nurcie procesu (budowy Europy), który się załamie, jeśli
będzie się żywił wyłącznie racjami politycznymi i ekonomicznymi.
-
W kontekście
europejskim, w którym w różny sposób sekularyzacja spotyka się z
wartościami transcendentnymi, my, bracia mniejsi, pragniemy być, jak
święty Franciszek z Asyżu, głosicielami Ewangelii, świadkami, że
każda duchowość autentyczna może wspomóc ducha i braterstwo na
naszym kontynencie, który jest wezwany do ponownego odkrycia
wspólnych wartości i racji własnej jedności.
-
Wśród aktualnego
kryzysu finansowego i ekonomicznego, który postawił liczne osoby i
rodziny w trudnych warunkach utraty pracy, domu, własnych
oszczędności, my, bracia mniejsi, angażujemy się jak św. Franciszek,
aby jeszcze bardziej być solidarni i braterscy, w służbie dla tej
Europy, która stara się być bliska osobom i rodzinom, cierpiącym w
sytuacjach najbardziej straszliwych.
-
Nasz kontynent odczuwa
coraz więcej powiązań międzykulturowych i współistnień
międzyreligijnych, niekiedy bardzo delikatnych. My, bracia mniejsi i
„bracia ludu”, chcemy wzmocnić, jak św. Franciszek z Asyżu, nasze
inicjatywy w przyjęciu emigrantów, w szacunku i dialogu
wspomagającym różne wspólnoty lokalne, regionalne i narodowe, na
rzecz splatania więzi braterstwa, służby w coraz większej
sprawiedliwości i prawdziwym pokoju.
-
Popieramy odważne
inicjatywy, które Europa zamierza podjąć, aby służyć naszemu
„wspólnemu domowi” międzynarodowemu; myślimy zwłaszcza o osobach i
krajach zdeformowanych przez tendencję utylitarystyczną i
materialistyczną; myślimy również o wszystkich, którzy wpływają na
rozwój swoją pracą i kreatywnością. My, braci mniejsi, ponieważ
wierzymy, iż wszystkie stworzenia noszą w sobie znamię jedynego
Stwórcy, chcemy, jak św. Franciszek z Asyżu, by szacunek dla
Stworzenia rozciągał się na wszelkie istnienie, zwłaszcza na
najbardziej pokorne i delikatne. Pragniemy wszyscy razem zaangażować
się w formę życia bardziej prostego i braterskiego, abyśmy w
radosnym dzieleniu się z najbardziej potrzebującymi, w ramach
rozwoju integralnego, mogli sprzyjać harmonijnej równowadze między
centralizacją osoby ludzkiej, rozwojem wspomaganym i troską o
wszelkie stworzenie.
-
Biorąc pod uwagę
różnice istniejące wewnątrz narodów i krajów, w których i my sami
przeżywamy powołanie braci mniejszych, pragniemy zaprosić was
wszystkich, drodzy bracia w Europie, do aktywnej współpracy, z
przekonaniem i osobistą dyspozycyjnością do zadań, które razem sobie
wyznaczyliśmy w trakcie naszego zgromadzenia, aby rozpocząć
realizację tego „Projektu Europa”, który powierzyła nam Kapituła
Generalna 2009, w 800. rocznicę powstania naszego Zakonu.
-
Jesteśmy i będziemy
coraz więcej wzywani do proponowania (Europie) znaku braterstwa. Ono
jest „młodszą siostrą” wolności i równości, jedyne zdolne sprawić,
że wolność stanie się odpowiedzialnością za drugich, a nie samowolą,
jedyne zdolne sprawić, by równość była wspólnotą różnic, a nie
ujednoliceniem. Jeśli – również dzięki naszej obecności i
świadectwie – braterstwo będzie w stanie wziąć za rękę wolność i
równość, krocząc razem, wtedy nasza Europa może prawdziwie stać się
dla wszystkich swoich mieszkańców, aktualnych i przyszłych, „Domus
Pacis” – Domem Pokoju, a dla całego świata „Signum Pacis” – znakiem,
w jaki sposób możemy – jako prawdziwi bracia – żyć w pokoju.
Wasi bracia, ministrowie
prowincjalni Europy, zebrani na IX Zgromadzeniu UFME.
Fr. Vitor Melicias OFM
Prezydent UFME |
|
