Prawda Franciszka historycznego w Kościele

27 I 2010

„Wielki święty”, „człowiek radosny” – tymi słowami papież Benedykt XVI określił św. Franciszka z Asyżu w katechezie, którą wygłosił 27 I w czasie środowej audiencji generalnej. W tekście wyakcentował zwłaszcza trzy elementy, charakteryzujące postać Świętego: ubóstwo wewnętrzne, gotowość do dialogu i miłość do stworzeń. Oprócz tego stwierdził, że „Franciszek  i jego bracia, coraz bardziej liczniejsi, zamieszkali w Porcjunkuli, czyli w kościele Matki Boskiej Anielskiej, miejscu wyjątkowym (per eccellelenza) duchowości franciszkańskiej. Również Klara, młoda dziewczyna z Asyżu, z rodziny nobilitowanej, włączyła się do szkoły Franciszka. Zaistniał w ten sposób drugi Zakon franciszkański, tj. klarysek, sposób życia przeznaczony do przyniesienia znakomitych owoców świętości w Kościele”.

Ważnym akcentem w katechezie papieskiej był dialog międzyreligijny, szczególnie z islamem, rozpoczęty przez św. Franciszka w roku 1219 w Egipcie, gdzie spotkał się z sułtanem Melek-el-Kâmelem. Był to pierwszy przypadek głoszenia Ewangelii w świecie muzułmańskim, tym bardziej, że zaistniał w czasie wielkiego napięcia i walki pomiędzy chrześcijaństwem a islamem. „Franciszek, świadomie uzbrojony wyłącznie w swą wiarę i łagodność osobistą, skutecznie szedł po drodze dialogu. Kroniki podają o życzliwym i serdecznym przyjęciu, jakie otrzymał od sułtana muzułmańskiego. Jest to wzór – mówił papież Benedykt XVI – którym również dziś powinny się inspirować relacje między chrześcijanami i muzułmanami: promować dialog w prawdzie, we wzajemnym poszanowaniu i obustronnym zrozumieniu".

Papież nadmienił również, iż od 1220 r., kiedy Franciszek nawiedził Ziemię Świętą i zasiał w niej ziarno ewangeliczne, jego synowie duchowi uczynili z Ziemi Jezusa uprzywilejowane miejsce swojej misji: "Z wdzięcznością myślę dziś - dodał - o wielkich zasługach Kustodii franciszkańskiej w Ziemi Świętej".