W 1464 roku, z powodu rozmaitych zawiłości majątkowych, Prudnik i jego mieszkańcy obłożeni zostali klątwą kościelną. Wprawdzie pod koniec XVI w. Klątwę tę zdjęto jednak utrzymało się przekonanie, że Prudnik jest miastem obciążonym złym dziedzictwem, że nic dobrego stać się tu nie może. W 2001 roku, Roku Prymasowskim , o. Antoni Dudek postanowił przekonać prudniczan, że na wszelkie „klątwy” i „przekleństwa” istnieje jedno, najlepsze lekarstwo – miłosierna miłość Chrystusa i Jego opieka. Jako jej wyraz, na tzw. Koziej Górce stanął Zielony Krzyż Nadziei, poświęcony przez abpa Alfonsa Nosola, który powiedział: Klątwa klątwą, ale krzyż wszystko ocala, jest znakiem zbawienia. Odtąd z tego krzyża płynie błogosławieństwo na ziemię prudnicką i całą diecezję opolską. W krzyż wmurowany został kamień z Ogrodu Oliwnego, przywieziony z Ziemi Świętej przez o. Antoniego.